ترازوی الکترونیکی کامیون یک دستگاه توزین مدرن است که برای اندازه گیری وزن کل یا بار محوری یک وسیله نقلیه استفاده می شود. اندازه گیری وزن سریع و دقیق را از طریق حسگرهای-دقیق بالا، ابزار الکترونیکی و سیستم پردازش داده انجام می دهد. اصل اصلی آن استفاده از سنسورهای فشار سنج مقاومت یا سنسورهای دیجیتال برای تبدیل فشار وسیله نقلیه بر روی پلت فرم توزین به سیگنال الکتریکی است. سپس این سیگنال توسط تقویت‌کننده‌ها، مبدل‌های آنالوگ به-دیجیتال و مدارهای دیگر پردازش می‌شود و در نهایت داده‌های وزن را به شکل دیجیتال نمایش می‌دهند. در مقایسه با ترازوهای مکانیکی سنتی، ترازوهای کامیون الکترونیکی مزایایی مانند اتوماسیون بالا، داده های دقیق و قابلیت انتقال از راه دور دارند و به طور گسترده در لجستیک، بنادر، معادن، سایت های ساخت و ساز و سایر سناریوها استفاده می شوند.
اصول فنی و ساختار
ترازوی کامیون الکترونیکی عمدتاً از یک سکوی توزین، حسگرها، جعبه اتصال، ابزار نمایشگر توزین و کابل های اتصال تشکیل شده است. سکوی توزین معمولاً از فولاد با استحکام بالا با سطح ضد لغزش- جوش داده می شود تا فشار مکرر وسایل نقلیه سنگین را تحمل کند. حسگرها جزء اصلی هستند. انواع متداول شامل سنسورهای پل و سنسورهای ستونی است. اولی برای وسایل نقلیه کوچک و متوسط{5}} مناسب است، در حالی که دومی بیشتر برای کامیون های بزرگ یا وسایل نقلیه مهندسی استفاده می شود. سنسور سیگنال وزن را به یک سیگنال ولتاژ ضعیف تبدیل می کند که سپس از طریق جعبه اتصال جمع آوری شده و به وسیله توزین منتقل می شود. ریزپردازنده داخلی{8}}این ابزار عملکردهای تقویت سیگنال، فیلتر کردن، کالیبراسیون و نمایش را انجام می دهد. برخی از مدل‌های پیشرفته همچنین از ارتباطات RS485، Ethernet یا 4G پشتیبانی می‌کنند و امکان آپلود داده‌ها در سیستم مدیریت در زمان واقعی را فراهم می‌کنند.
سناریوها و طبقه بندی های کاربردی
بر اساس سناریوی کاربردی، ترازوهای کامیون الکترونیکی را می توان به باسکول کامیون ایستا و ترازو کامیون پویا تقسیم کرد. ترازوهای استاتیک کامیونی نیاز به توقف کامل وسایل نقلیه قبل از توزین دارند، دقت بالاتری را ارائه می دهند و برای سناریوهایی مانند شهرک های تجاری و ایستگاه های عوارض بزرگراه مناسب هستند. ترازوهای پویا کامیون به وسایل نقلیه اجازه می دهد تا با سرعت کم (معمولاً کمتر یا مساوی 5 کیلومتر در ساعت) از روی سکوی توزین عبور کنند و وزن را از طریق الگوریتم های جبران پویا انجام دهند و در نتیجه راندمان بالاتری را به همراه داشته باشند. آنها معمولا در مراکز لجستیک و ایستگاه های تشخیص اضافه بار بزرگراه ها استفاده می شوند. علاوه بر این، بر اساس اندازه پلت فرم، آنها را می توان به قابل حمل (به عنوان مثال، 870x470mm) و ثابت (به عنوان مثال، 3x18m) تقسیم کرد. ترازوهای قابل حمل برای توزین موقت یا عملیات متحرک مناسب هستند، در حالی که ترازوهای ثابت برای توزین‌های طولانی مدت و ثابت-استفاده می‌شوند.
